Clinic, Heide, MTB

Clinic deel 2

Op naar deel 2 van het verslag van de clinic!

Na de eerste klim hadden we al tips gekregen zodat we deze rustiger en ook met meer controle kunnen nemen. Het staan hoeft niet en werkt jezelf eigenlijk alleen maar meer tegen, wanneer je dan boven komt is het meer op geluk dan wijsheid. We gaan de helling nog een keer nemen en dan op tijd naar een licht verzet zodat je soepel door kan trappen. Je gaat dan inderdaad niet snel maar je hebt meer controle en door je gewicht meer naar voren, het puntje van je zadel, te verplaatsen werk je veel effectiever. Ik moest me echt beheersen om niet alsnog te gaan staan om in een soort van paniek waas naar boven te jagen.  Heel fijn om dan direct te merken dat de tips die je krijgt ook echt in de praktijk werken!

We komen tijdens de rit verderop ook nog een stuk mul zand tegen, bah wat vind ik dat nog niet zo prettig… Ik ben bang om in een spoor te blijven hangen maar probeer met de adviezen, licht verzet, ontspannen vast houden, het wiel zijn weg een beetje laten zoeken er gewoon rustig door heen te komen. Het werpt zijn vruchten af want het gaat steeds lekkerder. Het is op de heide wel flink warm en we drinken er allemaal op los. (Notitie, waterrugzak kopen)

We komen weer op een oefenpunt, we krijgen ene kleine route te zien welke we een aantal keer achter elkaar fietsen. Op punt één gaan we remmen en op het tweede punt krijgen we een kleine korte afdaling inclusief klim. De remoefeningen zijn iets waar ik niet direct aan zou hebben gedacht maar het was heel fijn om dit mee te pakken. We hebben zo weer op een gecontroleerd stuk op diverse manieren geremd. Voor, achter en noodstop. Telkens tot bijna stilstand en dan rustig weer doorfietsen, zo heb ik ook meteen mee kunnen pakken om de rust te bewaren bij bijna stilstand. Een mooi iets om mee te pakken om de paniek van ‘ik kan niet loskomen’ weg te werken. Het tweede gedeelte was erg leuk en omdat het wat korter was alsof het meer een afstapje was kon je hier de allereerste oefening ook mooi meepakken. Er werden hier ook weer foto’s gemaakt, echt leuk om terug te zien.

image

 

Nu gaat de instructeur wat meer gas geven, we ogen op eigen tempo er achteraan en de achterrijder zorgt dat we geen mensen kwijtraken in de tussentijd. In mijn enthousiasme duik ik er ook achteraan, al snel merk ik dat we inderdaad naar het einde van de cursus gaan want ik ben moe en mijn benen zeggen weet je wel zeker dat we er al bijna zijn? De groep voor mij trekt vrij snel weg maar ik kan ze wel in het oog houden. We slingeren op weg en een klimmetje met zand én een bocht ging ik bijna de mist in. Easy denk ik, het zou zonde zijn om nu onderuit te gaan.We komen bij het laatste hekje aan en ik zie de startlocatie weer. Pff flink uitpuffen.

Ow we gaan toch nog even verder, we komen bij een mooie heuvel (jammer geen foto gemaakt) met allemaal bomen er op. Ik zou niet direct gedacht hebben dat er een soort van pad naar boven zou zijn. Sommige fietsen er vrij vlot op alsof het niets is. Ik fiets eerst nog drie kleine rondjes, ga ik wel ga ik niet, en besluit dan dat ik geloof ik wel in de goede versnelling zit en vertrek richting de top. Het is erg spannend en steiler dan ik verwacht had. Jeetje door mijn hoofd klinkt het ‘volgens mij red ik het niet’, ‘zou je niet afstappen’, ‘waar moet ik nu heen’. Opeens zie ik de instructeur die me aanmoedigt én Alex staat er ook bij ‘Kom op!’, ‘Je bent er bijna!’. Helaas besluit ik naar rechts te gaan terwijl ik naar links had gekund. De energie is er dan uit en op een goede meter na ben ik niet op de ‘top’gekomen. De instructeur roept meteen ‘Voor mij heb je het gehaald!’ Wat een heerlijk positieve benadering, ik grijns meteen JA hoe gaaf!

Op deze helling oefenen we ook hoe je kan stoppen en afstappen op een helling zonder voorover er af te kukelen. Altijd handig om wat opties te hebben op het moment dat iets even niet lukt!

Even verderop krijgen we de heuvel te zien waar we naar beneden mogen gaan…

Ok dit voelt als misschien iets te hoog gegrepen maar een poging wagen kan altijd, we moeten sowieso naar beneden. Er word gevraagd wie er als eerste wil, ik bied me aan want ik wil er zo snel mogelijk vanaf zijn. Niet te veel tijd krijgen om na te denken. Dit was misschien niet mijn slimste keuze van de dag… In de eerste meter ben ik eigenlijk de controle al kwijt en zit dus achter mijn fiets. Klungelend naar beneden en ik blijf proberen om toch nog een stuk te fiets af te dalen. Dit lukt pas in de laatste meters maar toch weer een overwinning, ook deze zal me gaan lukken.

image

 

Nu is het echt klaar, mijn energie is op. Veel indrukken en van alles te verwerken, op naar het eindpunt om even wat te drinken en na te praten met deze leuke groep! Het enthousiasme blijft alleen maar sterker worden en ja de onzekerheid is er ook nog. Just part of me. Maar stapje voor stapje blijf ik leren en overwin ik kleine angsten, daarnaast bouw ik een soort van conditie en kracht op dus wat wil ik nog meer?

Bij deze wil ik nogmaals Pieter en Adri van MTB Sportief bedanken voor hun enthousiasme en fijne uitleg. Jullie geven samen met een dosis humor heel veel tips en vertrouwen mee. Ik kom zeker weer een keer terug voor een clinic

image

 

 

Leave a Reply

Required fields are marked*